W wielojęzycznych i wielokulturowych środowiskach edukacyjnych współnauczanie jest coraz częściej uznawane za skuteczny model edukacyjny. W swojej istocie, współnauczanie polega na tym, że dwóch wykwalifikowanych nauczycieli – często z różnych środowisk językowych i kulturowych – wspólnie prowadzi zajęcia. W przeciwieństwie do modelu, w którym nauczyciel prowadzący i asystent prowadzą zajęcia, współnauczanie to prawdziwe partnerstwo, w którym obaj nauczyciele ponoszą równą odpowiedzialność za nauczanie, zarządzanie klasą, planowanie i podejmowanie decyzji.
Czym jest współnauczanie?
Wspólne nauczanie polega na współpracy dwóch specjalistów – zazwyczaj jednego nauczającego w języku lokalnym lub kraju goszczącego, a drugiego w drugim języku – w celu prowadzenia zajęć z tą samą grupą uczniów. Celem jest wspieranie dwujęzyczności, pogłębianie zrozumienia kulturowego i promowanie inkluzywnego środowiska edukacyjnego.
Współnauczanie to coś więcej niż tylko wsparcie w nauce języka – umożliwia ono jednoczesne nauczanie języka i treści, przy czym każdy nauczyciel wzmacnia nauczanie drugiego. Model ten zapewnia również zrównoważone przedstawienie różnych światopoglądów i stylów pedagogicznych.
Korzyści z modelu współnauczania
1. Maksymalizacja efektywności uczenia się
W modelu współnauczania nauczyciele wspólnie opracowują plany lekcji i wybierają najskuteczniejsze strategie wspólnego nauczania w oparciu o cele edukacyjne. Strategie te mogą obejmować:
- Jedno nauczanie, jedno wsparcie: Jeden nauczyciel prowadzi lekcję, podczas gdy drugi udziela wsparcia indywidualnego lub w małych grupach.
- Nauczanie stacyjne: Uczniowie zmieniają stanowiska dydaktyczne pod przewodnictwem obu nauczycieli.
- Nauczanie równoległe: Każdy nauczyciel prowadzi zajęcia dla grupy, wykorzystując te same treści w mniejszym, łatwiejszym do opanowania otoczeniu.
- Nauczanie alternatywne: Jeden nauczyciel pracuje z małą grupą, zapewniając ukierunkowane wsparcie, podczas gdy drugi uczy całą grupę.
- Nauczanie zespołowe: Obaj nauczyciele wspólnie prowadzą lekcję i równocześnie angażują uczniów.
Ten elastyczny model zwiększa zaangażowanie uczniów, umożliwia dostosowanie nauczania, zmniejsza liczbę uczniów przypadającą na jednego nauczyciela i pomaga nauczycielom poszerzać wiedzę zawodową poprzez współpracę.
2. Promowanie międzynarodowego porozumienia
Łącząc języki i kultury w klasie, wspólne nauczanie wspiera rozwój u uczniów postawy międzynarodowej. Klasa staje się przestrzenią, w której szacunek, empatia i docenianie różnic kulturowych są częścią codziennej nauki. Uczniowie poznają wiele perspektyw i zdobywają głębsze zrozumienie otaczającego ich świata.
Podejście to wzmacnia również cele edukacji dwujęzycznej, umożliwiając uczniom rozwijanie biegłości w posługiwaniu się dwoma językami przy jednoczesnym przyswajaniu wartości i tradycji wielu kultur.
3. Porównawcze uczenie się i eksploracja
Jednym z najbardziej angażujących elementów współnauczania jest analiza porównawcza tematów globalnych. Współnauczyciele mogą prowadzić uczniów przez eksplorację paraleli kulturowych i historycznych, takich jak:
- Praktyki medycyny tradycyjnej w kontekstach Wschodu i Zachodu
- Postacie historyczne z różnych regionów — na przykład porównanie Zheng He i Magellana
- Style architektoniczne na różnych kontynentach
- Innowacje naukowe i historia lotnictwa z różnych krajów
Doświadczenia te rozbudzają ciekawość i zachęcają uczniów do dostrzegania powiązań między kulturami, okresami historycznymi i dyscyplinami, dzięki czemu sala lekcyjna staje się pomostem między światami.
Model edukacji holistycznej
Współnauczanie to coś więcej niż metoda nauczania – to odzwierciedlenie inkluzywnej, nowatorskiej edukacji, która ceni różnorodność, współpracę i globalne obywatelstwo. W klasie, w której nauczanie odbywa się wspólnie, uczniowie nie tylko przyswajają treści akademickie. Stają się otwartymi, wszechstronnymi osobami, które potrafią poruszać się w świecie i doceniać jego wzajemną zależność.
Dzięki możliwości łączenia nauki języków, doceniania kultury i nauczania zespołowego model współnauczania wyróżnia się jako wartościowe podejście w kontekście edukacji międzynarodowej i dwujęzycznej.
